De Stichting Erfgoed Eisden kreeg een uitnodiging van de Basisschool De Triangel om de leerlingen van het 5de leerjaar het verhaal te brengen:”Kind zijn in de Tweede Wereldoorlog”.

Polyvalente zaal Basisschool De Triangel
Polyvalente zaal Basisschool De Triangel

Met zijn eigen kinderjaren als voorbeeld en de beelden uit het archief van de Stichting als illustraties, schetste onze medewerker, Jan Kohlbacher, die 5 jaren uit zijn jeugd.

Dat ”gewoon” naar school gaan niet altijd gewoon was. Soms waren de onderwijzers er niet. Omdat ze als Belgische soldaten krijgsgevangen waren. En dat er soldaten van verschillende legers in de schoolgebouwen ondergebracht werden. En er dus “geen school” was.

 Als reden van afwezigheid moesten sommige kinderen die niet naar school konden, opgeven dat   ze geen schoenen hadden.  Of in het aanwezigheidsregister van de school als reden van afwezigheid ook “honger” vermeld kon staan.

Dat de vaders en moeders elke dag opnieuw moesten zorgen dat het gezin genoeg te eten had. En dat men als kind dikwijls de kleren van een oudere broer of zus moesten dragen

Dat toen ook mensen, zoals de Joden, vervolgd werden. En er mensen waren die hen hielpen door ze in huis te verbergen. Moedige mensen die zich tegen de Duitse bezetters verzetten en dit met hun leven betaalden.

De beelden van Russische krijgsgevangenen die men bij de koolmijn van Eisden naar het werk zag marcheren, riepen herinneringen op aan de beelden die men vandaag in de nieuwsberichten ziet.

En na de oorlog, hetzelfde beeld, toen het Duitse krijgsgevangenen waren die de mijn in moesten.
De vrolijke mensen die bij de Bevrijding op straat de Amerikanen toejuichten.

En dat kinderen toen ook kennis maakten met chocolade en kauwgum, die ze van de Amerikanen kregen.

Met antwoorden op de vele vragen die de leerlingen stelden werd een leerrijke namiddag afsloten.

Foto’s van Basisschool Triangel